In Italia

Wspomnienie majówki i wymarzonej wycieczki!

Czy jest jakiś przepis na życie? Udane życie? Poszukuję kilku składników:

• rozumu,
• kręgosłupa moralnego,
• miłości,
• rozwagi. 

Jeśli ktoś posiada. Poproszę.

I się zapatrzyłam...

'Jeśli ty nie podejmujesz ważnych decyzji w życiu, los podejmie je za ciebie...'

I te słowa znajomej wypełniają się w moim życiu na maksa. Nie umiałam miesiąc temu wyleżeć choroby, to dopadła mnie od nowa i wsadziła do łóżka, nie pozwalając z niego wyjść. Świat pięknie wirował. I nawet zapomniałam jak brzmi mój naturalny prawdziwy głos.

Pewne sprawy się kończą inne zaczynają. Trzeba to ogarnąć, poukładać. Ale nie po łebkach tylko raz a porządnie!

Nie sądziłam że kwiaty, które się dostaje od kolegi mogą wywołać uśmiech. I choć miałam nadzieję dostać je od kogoś innego to się nie udało. Za szybko go pogoniłam. Nie wytrzymałam. Wspomnienie, zdjęcie, brzmienie imienia powoduje ból. Przejdzie. Przecież karty nawet to mówią, że się ułoży, że będzie dobrze. A tymczasem wykorzystuję każdą chwilę jaką mi inni nonstop organizują. A gdy ból staje się nieznośny...

Jeden z moich wychowanków, został zawieszony i nie ma prawa wchodzić do oratorium. Mimo tego codziennie krąży pod naszymi oknami w nadziei na to że może uda sitę pogadać z kolegami, wychowawcami, a kierownika unika jak diabeł święconej wody.
Dziś też przyszedł. Akurat kadra siedziała w biurze na pedagogicznej rozmowie z wychowankami, czyli na dywaniku u kierownika. Ktoś zapukał w okno i za chwilę drzwi oratorium się otworzyły... To nasz gagatek przyszedł. Wyszła do niego koleżanka, by po chwili wprowadzić go do biura. Przyszedł w wojskowym mundurze z czasów Drugiej Wojny Światowej i z karabinem....
Po jego wyjściu zabrakło nam słów na komentarz, więc zwyczajnie ryknęliśmy śmiechem.

Motylki zdechły, zanim tak naprawdę dobrze wyrosły. Mnie osobiście to przeraziło. Osoba która wiele znaczyła, nagle nie znaczy nic więcej niż znajomy. Przeraziło go to. Pojęcie 'my' i 'nas' się rozpadło.

A w tle Sabaton..., cichutko, nie tak głośno jak w oratorium... To ostatnio nasz ulubiony zespół. Puszczany jest b. głośno i jeszcze basiki podkręcamy...

I sesja dopadła... Walka mega! Dziś poniedziałek a ja mam serdecznie dosyć.